Kliederen, knoeien, soppen

Als ouder van een peuter of kleuter zult u waarschijnlijk regelmatig meemaken dat uw kind verzaligd zit te kliederen, te knoeien of te soppen….
Laten we eens kijken wat uw kind allemaal beleeft bij dat soort spel.

We gaan allereerst naar de badkamer. Daar zit een tweejarige in een badje met water van een aangename temperatuur. Ook de badkamer zelf is lekker warm en op de verwarming hangen zijn kleertjes en de handdoek voor na het bad. Natuurlijk zit papa of mama erbij, want zo’n jong kind laat je nooit alleen met water, ook niet voor heel eventjes. Dus zorg je vooraf dat je alles hebt wat je nodig hebt, controleer je dat en doe je dan pas je kindje in bad. Maar dat terzijde.
Dan zit je kindje lekker rechtop in bad, met spartelende voetjes en handjes die proberen het water op te scheppen. Dan komt er ineens een grote hand van papa of mama aan, die met lekker ruikende zeep of shampoo haren en lijf gaat wassen. Misschien gebruiken ze een washandje, spons of zacht borsteltje.

Tot zover het beeld. Laten we nu kijken wat er te beleven was voor de peuter.
Allereerst is er het voelen van de temperatuur van de lucht en het badwater op het blote lijfje. Er is verschil te voelen tussen die delen van je lijf die onder of die boven water zijn.
Bij het haren wassen komt er de sensatie bij van geur, het voelen en het zien van het schuim dat ontstaat en met het warme water over het hoofd, gezicht en lijfje stroomt.
Die ervaring zet zich voort bij het gebruik van zeep, vloeibare zeep, olie, bruisballen e.d.. Het kindje ruikt het, ziet het, voelt het en al deze ervaringen slaat het diep op in zijn gevoel van welbehagen.
Het water is een belevenis op zich: de vorm is eerst plat en glad, maar zit je er eenmaal in, dan is het steeds anders! Het kan zachtjes rimpelen, het kan golven, het kan druppelen, het kan spetteren; je kunt het niet vastpakken tussen je vingers, het smaakt niet lekker als er zeep bij in zit, het kan prikken in je ogen als er shampoo in zit; eerst is het lekker warm, maar later wordt het koud; zit je er lang in, dan wordt het vel van je handen en voeten helemaal rimpelig!
Als je het bad uit moet, is het even heel koud aan je vel. Maar de koesterende omhelzing van de warme handdoek maakt dat snel weer goed. Warme kleertjes die afkoelen is de volgende gevoelssensatie.

Nu gaan we even kijken bij de drie-, vierjarige, die aan tafel zit te vingerverven op een heel groot stuk papier. Wat is daar nou toch zo leuk aan? Waarom gebruikt ie geen kwast?
Hmmm, wat zien die verschillende kleurtjes er mooi uit! Welke zal hij kiezen? Rood, want die kleur kent hij al. Vier vingers tegelijk grabbelen in het potje, zodat de verf er bijna overheen druipt. Een dikke klodder zachte verf hangt aan de vingers. Het handje verplaatst zich tot boven het papier, waar de eerste druppels al van de hand aflekken en traag een vlek maken op het papier. Dat is een ontdekking! Dan zakt de hand op het papier en wordt de grote klodder met alle vingers tegelijk, of met de handpalm of met de hele hand uitgesmeerd over het papier. Hé, dat voelt lekker zacht! En langzaam verdwijnt de klodder, tot je alleen nog papier voelt. Hé, je kunt alle kanten opsmeren! Gauw nog een beetje verf pakken. De kleur kiezen is nu niet meer zo belangrijk, gauw, gauw, want dit is leuk! Met grote armbewegingen wordt het papier gevuld. Het kind gaat helemaal op in de belevenis.
Zo ontstaat een dikke brij verf op het papier. Terwijl het kind zijn werk bekijkt, knijpt het zijn vuistje per ongeluk dicht: hé, dat gaf een geluidje! Nog een keer en kijk, de verf kriebelt daarbij tussen je vingers door. Dat is een grappig gevoel! Wat gebeurt er als ik mijn twee handen tegen elkaar klap? En luister eens als ik mijn hand vastplak in de verf en hem dan lostrek van het papier! Zal ik jou een hand geven? En kijk, ik kan toveren: ik trek met mijn vinger een streep of lusjes door de dikke verfbrij en ik zie het witte papier weer tevoorschijn komen. Even vegen met mijn hand en alles is weer weg!
Mama geeft me een kopje met wat zout, suiker, water of zand, dat mag ik er ook door heen verven. Hé, dat voelt heel anders! En wat zie ik, nu ik heel lang heb geverfd? Alle kleuren verdwijnen, alles is bruin geworden. En het papier gaat scheuren… Nu kan ik niet meer verder…

U merkt het, uw kind doet allerlei zintuiglijke ervaringen op: het voelt, het ziet, het ruikt. Daarnaast doet het allerlei verstandelijke ontdekkingen over het materiaal: de kleur, de mengbaarheid, de veranderbaarheid van de kleuren, hoe het papier eerst stevig is en later door het vocht kapot gaat.

Dit soort gevoelservaringen is van heel groot belang voor een harmonieuze ontwikkeling van uw kind. Het gaat immers niet alleen om de ontwikkeling van het verstand, maar ook om die van het gevoel. Juist het gevoel zorgt er later voor dat je in staat bent “dingen in te voelen”, “dingen aan te voelen”.

Dus geef je kind de kans die ontdekkingen te doen! Doe lekker mee en ontdek voor twee!

Naar bovenTerug

Itek Webmedia